بازها

موسیقی بـــــاز

پپرونی روی قله‌ی قاف

نویسنده: محمدرضا کاظمی
خیلی از علاقه‌مندان موسیقی تلفیقی با شنیدن نام گروه «بمرانی» یاد آهنگ‌های شلوغ و فضای سرخوش آن‌ها می‌افتند؛ آهنگ‌هایی که مخاطبان خاص خود را دارند...
خیلی از علاقه‌مندان موسیقی تلفیقی با شنیدن نام گروه «بمرانی» یاد آهنگ‌های شلوغ و فضای سرخوش آن‌ها می‌افتند؛ آهنگ‌هایی که مخاطبان خاص خود را دارند و بسیاری از طرفداران موزیک‌هایی از جنس دیگر گروه‌های تلفیقی مثل «دنگ‌شو» یا «پالت» خیلی با آن‌ها ارتباط برقرار نمی‌کنند، البته کم نبودند عده‌ای که گروه بهزاد عمرانی و دوستانش را به خاطر‌‌ همان فضای سرحال‌کننده‌ای که داشت، دنبال می‌کردند اما هفته‌ی گذشته گروه بمرانی تازه‌ترین آلبومش را روانه‌ی بازار موسیقی کرد؛ آلبوم «گذشت و رفتن پیوسته» که با استقبال خوبی هم روبه‌رو شد اما این آلبوم نسبت به کارهای قبلی این گروه تفاوت‌های ریز و درشتی دارد.  
تغییر اساسی: بروبچه‌های بمرانی با انتشار آلبوم‌های «اتوبوس قرمز» و «مخرج مشترک» نشان دادند که یک سبک و سیاق خاص دارند و نیامده‌اند که از روی دست کسی کپی کنند. آن‌ها به خوبی نشان دادند که با انتخاب اشعار خاص و موسیقی خاص‌تر توانستند مخاطبان زیادی جمع کنند اما برای گذشتن و رفتن پیوسته یک تغییر اساسی دادند و یک جورهایی در بیشتر قطعات این آلبوم روی دیگر سکه‌ی خودشان را به نمایش گذاشتند. خیلی از کسانی که این آلبوم را تهیه کردند، فکر می‌کردند همه‌ی قطعات فضایی شبیه به آهنگ «تاکی» در همین آلبوم داشته باشند اما فضای عاشقانه و آرام دیگر قطعات دُز سرخوشانگی این آلبوم را به شدت پایین کشید...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code