ورزش

همه‌ی راه‌ها به مادرید ختم می‌شود

نویسنده: محمد امیرپور
مادرید پایتخت امپراتوری فوتبال اروپاست؛ اگر ذره‌ای در این جمله شک دارید، بگذارید آمارها قانع‌تان کنند...
مادرید پایتخت امپراتوری فوتبال اروپاست؛ اگر ذره‌ای در این جمله شک دارید، بگذارید آمارها قانع‌تان کنند؛ رئال‌مادرید  با 12قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، به اندازه‌ی تمام ایتالیایی‌ها – میلان (هفت قهرمانی)، اینترمیلان (سه قهرمانی) و یوونتوس (دو قهرمانی)- و تمام انگلیسی‌ها - لیورپول (پنج قهرمانی)، منچستریونایتد (سه قهرمانی)، ناتینگهام‌فارست (دو قهرمانی)، چلسی و آستون‌ویلا (یک قهرمانی)- فاتح این جام شده است. برای رقابت با مادریدی‌ها، باشگاه‌ها دیگر حقیر جلوه می‌کنند و باید آمارشان را با لیگ‌ها مقایسه کرد. 12قهرمانی رئال‌مادرید، دقیقا به اندازه‌ی تمام قهرمانی‌های باشگاه‌های لیگ‌برتری و «سری‌آ»  و این امپراتوری، این روزها بیشتر از هر چیزی، به زیدان وابسته است؛ مردی که در بیستمین تجربه‌ی مربیگری‌اش در لیگ‌قهرمانان اروپا، دومین جام را هم گرفت.

رام کردن اژدها
روزی که نام زیدان، به عنوان سرمربی جدید رئال‌مادرید اعلام شد، هیچ‌کس او را سرمربی ایده‌آل اسپانیایی‌ها نمی‌دانست. زیزو از کاستیا در دسته‌ی پایین‌تر به بزرگ‌ترین باشگاه دنیا آمده بود، اما کسی او را جدی نمی‌گرفت. رسانه‌های کاتالانی به طعنه او را به خاطر مصاحبه‌های بی‌سروته و حرف‌های قابل‌پیش‌بینی‌اش در کنفرانس‌ها مسخره می‌کردند و هواداران مادریدی دلیلی برای ذوق‌زده بودن بابت استخدام او پیدا نمی‌کردند. زیدان در کاستیا –رئال‌مادریدB- با سه شکست پیاپی کارش را شروع کرد، با مارتین اودگارد، ستاره‌ی گران‌قیمت شانزده‌ساله‌‌ی مادریدی‌ها به مشکل خورد و به خاطر نداشتن مدارک لازم برای مربیگری محروم شد. زیدان و کاستیا در رتبه‌ی ششم لالیگای سی قرار گرفتند و نتایج آن‌قدر ناامیدکننده بود که زیزو تصمیم گرفت به باشگاه اول دوران فوتبالش، بوردو برگردد. پیشنهادی که با مخالفت پرز روبه‌رو شد و آقای مدیر بزرگ‌ترین حامی‌اش ماند. وقتی زیدان به عنوان سرمربی رئال‌مادرید انتخاب شد، همه‌ی کارشناسان او را سرمربی دوران انتقالی – از فاجعه‌ی بنیتز تا یک مربی بزرگ– می‌دانستند. زیزو اولین ال‌کلاسیکو را برد، اما همه آن را مدیون درخشش رونالدو دانستند؛ یک‌سال پیش همین‌موقع‌ها فاتح لیگ‌قهرمانان اروپا شد، اما باز هم مطبوعات از خوش‌شانسی زیدان نوشتند؛‌ این‌که رئال‌مادرید با قرعه‌‌ای آسان – مواجهه با رم، وولفسبورگ و منچسترسیتی در مرحله‌ی حذفی- به فینال رسید. این‌که در فینال هم با خوش‌اقبالی و قهرمانی در ضربات پنالتی – آتلتیکومادرید را شکست داد و قهرمان شد. اما زیدان ادامه داد؛‌ نمایش متوازن و متداوم مادریدی‌ها در این فصل وجه دیگری از زین‌الدین زیدان بود. در تابستان برخلاف تمام همتایانش در مادرید، بدون ریخت‌وپاش پیش رفت و هیچ بازیکن جدیدی را استخدام نکرد و در اواخر زمستان 40 مسابقه‌ی بدون شکست را تجربه کرد. زیدان دقیقا می‌دانست چه می‌خواهد؛ برای همین هم بود که دیوید بتونی،‌ دوست و هم‌تیمی دوران نوجوانی‌اش در کان فرانسه را با وجود نداشتن مدارک لازم، حفظ کرد و با وجود مخالفت مدیران باشگاه، یک‌لحظه هم در حمایت از پینتاس،‌ بدنساز ایتالیایی پشیمان نشد تا در فینال کاردیف، شاگردانش با بدن‌هایی که پینتاس آماده کرده بود، در نیمه‌ی دوم ایتالیایی‌ها را تارومار کنند. زیزو در تمام فصل بارسایی‌ها را دنبال خودش کشید و در نهایت رئال‌مادرید را قهرمان کرد. او برخلاف تمام سرمربیان کلاسیک دنیاست؛ به جلسه‌های طولانی آنالیز و فنی اعتقادی ندارد. حتی در آستانه‌ی فینال کاردیف تمرینات تیمش را برای 48 ساعت تعطیل کرد تا ستاره‌هایش به استراحت بروند؛ کاری که هیچ مربی‌ای در دنیا انجام نمی‌دهد. به ندرت می‌توانید زیدان را در حالی که برای ستاره‌هایش حرف می‌زند،‌ پیدا کنید. زیزو سرمربی کم‌حرفی است، اما ایده‌ها‌ی دوران بازی‌اش را به خوبی به ستاره‌هایش منتقل کرده است: «من برای خوب بازی کردن به میدان نمی‌روم.... برای بردن می‌روم.» مرد کم‌حرف فرانسوی با آن شخصیت کاریزماتیک و چشم‌های نافذ، رهبر رئال‌مادرید است؛ هیچ اهمیتی ندارد که زیدان چقدر موراتا و خامس و ایسکو را روی نیمکت بنشاند؛ به محض آنکه وارد زمین شوند، تمام جانشان را برای خواسته‌های زیدان می‌دهند. فینال کاردیف ثابت کرد طرح‌های تاکتیکی و ایده‌های فنی آلگری هم برای مقابله با کیفیت‌برتر بالاخره جایی کم می‌‌آورند. این کیفیت‌برتر همان‌چیزی بود که زیدان طی دو سال گذشته برای ساختنش در مادرید تلاش کرده بود. شب کاردیف و فینال لیگ‌قهرمانان اروپا با اجرای «آندره‌آ بوچلی» آغاز شد و با تاجگذاری زیدان به عنوان بهترین سرمربی فوتبال به پایان رسید. کسی که به قول فلورنتینو پرز، به عنوان بهترین بازیکن دنیا به مادرید آمد و حالا بهترین سرمربی دنیاست...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code