يادداشت

مهربانی را بیاموزیم

نویسنده: احسان رضایی
هفته‌ی گذشته، حکمت حرف‌های پیشینیان که ماه صفر را ماهی سنگین می‌دانستند، معلوم‌مان شد و علاوه بر درگذشت چهره‌ها، در دو حادثه‌ی جداگانه هم آن داستان‌ها پیش آمد که همه‌تان خبرش را دارید و آمارهای کشتگانش را لحظه به لحظه دنبال می‌کردید...
#انفجار#كوبا،فیدل_كاسترو
هفته‌ی گذشته، حکمت حرف‌های پیشینیان که ماه صفر را ماهی سنگین می‌دانستند، معلوم‌مان شد و علاوه بر درگذشت چهره‌ها، در دو حادثه‌ی جداگانه هم آن داستان‌ها پیش آمد که همه‌تان خبرش را دارید و آمارهای کشتگانش را لحظه به لحظه دنبال می‌کردید. خب تربیت ایرانی و اسلامی ماست که در این‌جور موارد به تعزیت بازماندگان برویم و یاد عزیزان درگذشته را زنده نگه داریم. همچنان که در زمان انفجارهای پاریس، کسانی برای ادای احترام جلوی سفارت فرانسه رفتند و تصویر پروفایلشان را به پرچم این کشور تغییر دادند و در برابر انتقاد‌ها هم دفاع کردند. این بار اما انگار ماجرا به‌گونه‌ای متفاوت بود. نه بخش‌های مختلف خبری تلویزیون، اخبار و آمار تصادف قطار را در صدر آوردند، نه خود کاربران تصویر پروفایل تغییر دادند،... و نه حتی بعضی روزنامه‌های جناحی از فرصت درگذشت این عزیزان برای تسویه‌حساب سیاسی گذشتند. جالب اینکه این بار هم گروهی برای ابراز همدردی با مردم کوبا در فوت فیدل کاسترو به جلوی سفارت رفتند اما مراسم‌ درگذشتگان حادثه‌ی حله چندان خبرساز نشد. بله، البته که خودمان خبر داریم که اتفاقات تروریستی، قوت غالب مردم خاورمیانه است اما انصاف حکم می‌کرد که برای دل خانواده‌های زائران هم که شده، عزای ملی بگیریم و تنگ‌دل هم بنشینیم و به هم یادآوری کنیم که در وقت غم و اندوه همدیگر را تنها نخواهیم گذاشت و پشت هم هستیم. بالأخره کم‌چیزی که نیست، الان خانواده‌هایی هستند که جای پارچه‌نوشته‌های خوش‌آمدگویی، دارند سیاه عزا به در خانه می‌زنند. درست است که بلافاصله بعدش خبر دیگر آمد و بعد هم تعطیلات و چه و چه اما کاش، وسط این همه شتاب زندگی، یادمان بماند که مهربانی، سرمایه‌ی اصلی ماست.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code