فیلم بـــــاز

من اکرم، 16 سال دارم

نویسنده: احسان ناظم‌بکایی
یک فیلم جمع‌و‌جور نوجوانانه‌ی امید‌افزا اما بدون امید به فروش در گیشه. لاک قرمز در یک عبارت، چنین تعریفی دارد. فیلم اگرچه قصه‌ی کنجکاوی برانگیز دارد اما ویژگی‌های فروش در گیشه را ندارد...
یک فیلم جمع‌و‌جور نوجوانانه‌ی امید‌افزا اما بدون امید به فروش در گیشه. لاک قرمز در یک عبارت، چنین تعریفی دارد. فیلم اگرچه قصه‌ی کنجکاوی برانگیز دارد اما ویژگی‌های فروش در گیشه را ندارد. پردیس احمدیه، پانته‌آ پناهی‌ها، مسعود کرامتی و بهنام تشکر، این خصلت ذاتی را ندارند تا مخاطب را برای خرید بلیت به سرمای خیابان و سالن گرم سینما بکشانند اما لاک قرمز، برگ‌های برنده‌ای دارد که این فیلم را خاص خواهند کرد. شاید اگر بازیگران فیلم كمی سرشناس‌تر بودند لاك قرمز می‌توانست یكی از فیلم‌های خوب قصه‌محور اكران امسال سینمای ایران باشد. اولین فیلم سیدجمال سیدحاتمی برعکس خیلی از فیلم‌های پرطمطراق که قصه ندارند، قصه‌ی خوبی دارد. فیلمی كه احتمالا با روی خوشی از طرف منتقدان هم مواجه نخواهد شد اما می‌‌تواند مخاطب خودش را در گیشه پیدا كند.
امیر عبدی، داستانی اجتماعی از طبقه‌ی پایین جامعه را با واقعیت‌گرایی ملموسی روایت می‌کند. فراز و فرود فیلم طوری است که مخاطب، پا‌به‌پای شخصیت اول فیلم كه یک دختر نوجوان است، پیش می‌آید. واقعیت‌های تلخی مثل اعتیاد پدر، تنهایی مادر در شهری بزرگ و بی‌درو‌پیکر، سختی‌های رزق حلال در شهری که چشم‌های ناپاک دارد و ... از بخش‌های قابل‌توجه فیلم است اما لاک قرمز در ورطه‌ی تباهی و سیاهی نمی‌غلتد. اکرم شانزده‌ساله که قهرمان قصه است با صداقت و معصومیت پیش می‌رود و ما را امیدوار از سالن، بیرون می‌فرستد...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code