از مونولوگ تا سولی‌لوگ

نویسنده: محمدرضا جعفری-محمد امیر احمدی
مونولوگ یا تک‌گویی، یکی از سخت‌ترین شیوه‌های اجرایی نمایش است که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. احسان گودرزی این شب‌ها در قامت نویسنده-کارگردان دو اجرای مونولوگی «مثل شلوار جین آبی» و «اسلحه ناموس منه» را روی صحنه می‌برد که باعث شده تماشاگر عام هم با مونولوگ ارتباط خوبی برقرار کند...
مونولوگ یا تک‌گویی، یکی از سخت‌ترین شیوه‌های اجرایی نمایش است که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. احسان گودرزی این شب‌ها در قامت نویسنده-کارگردان دو اجرای مونولوگی «مثل شلوار جین آبی» و «اسلحه ناموس منه» را روی صحنه می‌برد که باعث شده تماشاگر عام هم با مونولوگ ارتباط خوبی برقرار کند. مثل شلوار جین آبی، پیش از این در سالن‌های نمایش «آو» و «استاد انتظامی» هم با بازی خود احسان روی صحنه رفته بود و حالا برای سومین بار همراه با نمایش اسلحه ناموس منه با بازی مرتضی درویش در تماشاخانه‌ی مستقل تهران اجرا می‌شود. احسان گودرزی آدمی چند بعدی است و علاوه بر نویسنده و کارگردان، بازیگر، شاعر، ترانه‌سرا و فیلمنامه‌نویس هم هست، با این حال اهل خودنمایی نیست و دلش می‌خواهد کارش به موقع و بحق دیده شود. گفت‌و‌گوی ما هم بیشتر به سمت تک‌گویی رفت با این حال نتیجه‌ی کار چیز دلچسبی از آب در آمد ولی متأسفانه فرصت نشد تمام حرف‌های احسان را در این فضای محدود منتشر کنیم...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code